Over Pascale

Gewoon zijn.

Pascale was gewoon. Maar als kind werd al vroeg duidelijk dat gewoon niet helemaal gewoon was. Haar licht getinte huid maakte duidelijk dat er een andere afkomst was. Indische vader en een moeder voor de helft van Canadese afkomst: een bevrijdingskind. Ze was dus ‘geen gewoon Indisch meisje’.
Kiezen werd een aanwezig thema in haar leven. Een lastig en wringend thema voor haar want, waarom kiezen als het allemáál kan. Of waarom kiezen als je daarmee één kant buitensluit en daardoor afkeurt. “Wat moet ik nu?’’; deze vraag hing met regelmaat als een donkere wolk boven haar hoofd.

Gewoon ZIJN is uiteindelijk het antwoord. Een niet altijd eenvoudige taak. Accepteren en loslaten hoe je bent, was en zult zijn. Wu wei. Voelen, bewegen en creëren met de omstandigheden van het moment. Meebewegen in de natuurlijke stroom van het leven. Dat is wat waar Pascale nu voor kiest.